Cotygodniowe rozważanie Słowa Bożego razem z Basią! Mt 19, 3-9"Wówczas podeszli do Niego faryzeusze i pytali Go podstępnie: „Czy wolno mężczyźnie rozwieść si Informacje o Co Bóg złączył człowiek niech nie rozdziela ET33 - 8098233803 w archiwum Allegro. Data zakończenia 2020-04-29 - cena 10 zł Co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela” (Mt 19, 6). Jest to najpierw wyraźne podkreślenie nierozerwalności małżeństwa. Można także zauważyć, że w przytoczonych powyżej słowach Chrystus odwołuje się do pierwotnego Bożego ustanowienia, czyli do stanu sprzed grzechu pierworodnego. Co Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela. Rzecz o naprawie małżeństwa (odc. 2) Autor: Jacek Pulikowski, Miłujcie się! 4/2004 → Rodzina See photos, profile pictures and albums from Boskie Małżeństwo - co Bóg złączył człowiek niech nie rozdziela. Jego trzon stanowią słowa: „Nie jest dobrze, żeby mężczyzna był sam”. Znamienne, że nie wypowiedział ich mężczyzna, nieświadomy jeszcze swego położenia i skupiony na sobie, lecz Bóg. To właśnie Bóg uświadamia mężczyźnie, że potrzebuje on drugiego człowieka, bo inaczej grozi mu samotność. n5PH. CICHE CUDA O wĹ‚amaniu do wĹ‚asnego domu, dziurawej oponie i… CICHE CUDA ZabiorÄ™ ciÄ™ dziĹ› na bal, czyli 40 lat… CICHE CUDA O Helence…najcudowniejszej kobiecie pod sĹ‚oĹ„cem. I o tym,… zobacz wszystkie AUDIOBOOKI „Sen na pogodnie dni” – audiobook AUDIOBOOKI „Powiedz ĹĽyciu tak, Lili” – audiobook AUDIOBOOKI „MiĹ‚ość z widokiem na Ĺ›nieĹĽkÄ™” – audiobook zobacz wszystkie CICHE CUDA O wĹ‚amaniu do wĹ‚asnego domu, dziurawej oponie i… CICHE CUDA ZabiorÄ™ ciÄ™ dziĹ› na bal, czyli 40 lat… CICHE CUDA O Helence…najcudowniejszej kobiecie pod sĹ‚oĹ„cem. I o tym,… zobacz wszystkie KSIÄ„Ĺ»KI „KtĂłrÄ™dy do raju” KSIÄ„Ĺ»KI „W maratonie ĹĽycia” KSIÄ„Ĺ»KI „Sen na pogodne dni” zobacz wszystkie MAGIA CODZIENNOĹšCI O wĹ‚amaniu do wĹ‚asnego domu, dziurawej oponie i… MAGIA CODZIENNOĹšCI ZabiorÄ™ ciÄ™ dziĹ› na bal, czyli 40 lat… MAGIA CODZIENNOĹšCI O Helence…najcudowniejszej kobiecie pod sĹ‚oĹ„cem. I o tym,… zobacz wszystkie MEDIA PrĂłba naĹ›ladowania kogoĹ› dla chÄ™ci powielenia sukcesu, nigdy… MEDIA AleĹĽ my mamy siĹ‚Ä™ – Felieton do magazynu… MEDIA Prolog Live – wywiad dla Legimi zobacz wszystkie POLSKI DOM W NIEMCZECH O wĹ‚amaniu do wĹ‚asnego domu, dziurawej oponie i… POLSKI DOM W NIEMCZECH ZabiorÄ™ ciÄ™ dziĹ› na bal, czyli 40 lat… POLSKI DOM W NIEMCZECH Kochać matkÄ™ swoich dzieci… – wakacyjne kadry ze… zobacz wszystkie PRZEPISY Beza Karmelowa PRZEPISY Jesienne ciasto PLEĹšNIAK PRZEPISY Tarta karmelowa z orzechami wĹ‚oskimi zobacz wszystkie WEWNĘTRZNA RĂ“WNOWAGA UĹ›pione namiÄ™tnoĹ›ci – fragment powieĹ›ci. WEWNĘTRZNA RĂ“WNOWAGA Na ziemi jest O NIEBO LEPIEJ! WEWNĘTRZNA RĂ“WNOWAGA O maĹ‚ĹĽeĹ„stwie „idealnym” – w odpowiedzi na list. zobacz wszystkie Co Bóg złączył niech człowiek niech nie rozdziela W tej pracy przyjrzymy się samemu związkowi małżeńskiemu. Czy jest on zwykłą spółką dwojga ludzi stojących na tym samym gruncie? Czy jest to zwykły kontrakt podobny do innych kontraktów, które znamy? Zaczęliśmy już odkrywać, że małżeństwo nie jest ani kontraktem ani spółką. Jest to związek - związek, którego konsekwencją jest fakt, iż dwoje ludzi, można by rzec, zostało połączonych w jedną istotę. Biblia używa słów: "A tak już nie są dwoje, ale jedno ciało." (Mateusz Ścisłość i realność tego związku opisuje I List do Koryntian Mąż niechaj oddaje żonie, co jej się należy, podobnie i żona mężowi. Nie żona rozporządza własnym ciałem, lecz mąż; podobnie nie mąż rozporządza własnym ciałem, lecz żona. Nie strońcie od współżycia z sobą, chyba za wspólną zgodą do pewnego czasu, aby oddać się modlitwie, a potem znowu podejmujcie współżycie, aby was szatan nie kusił z powodu niepowściągliwości waszej. W powyższych słowach Bóg ustanawia zasadę, że ci, którzy zawarli związek małżeński, mają żyć w jak najbardziej intymnym związku. Ich ciała należą do nich nawzajem. Z wyjątkiem krótkich okresów duchowych zajęć, nie powinni sobie nawzajem odmawiać swoich ciał. Na świecie nie istnieje żaden inny podobny do tego fizyczny związek. Mają oni żyć jako jedno ciało, gdyż Bóg zdecydował, że stali się jednym ciałem. Bóg podkreśla, że związek ten nie został stworzony przez człowieka lecz przez Boga (Marek Czy dotyczy to wyłącznie małżeństw chrześcijańskich, które zostały zawarte pod autorytetem kościoła? Gdyby to było prawdą, wszystkie małżeństwa niechrześcijańskie nie byłyby małżeństwami. Musielibyśmy je traktować jako mężczyzn i kobiety żyjących ze sobą w cudzołożnych związkach. Bóg mówi tu o wszystkich małżeństwach w całej ludzkości. Wiemy, że Bóg ma na myśli wszystkie małżeństwa zawarte podczas całej historii świata, gdyż Ewangelia Marka odsyła nas aż do samego początku, do naszych pierwszych rodziców, którzy zostali stworzeni po to, by być mężem i żoną. Ewangelia Marka Ale od początku stworzenia uczynił ich Bóg mężczyzną i kobietą. Dlatego opuści człowiek ojca swego oraz matkę i połączy się z żoną swoją. I będą ci dwoje jednym ciałem. A tak już nie są dwoje, lecz jedno ciało. Kiedy dwoje ludzi zostaje połączonych w małżeństwie i skonsumuje swój związek w łożu małżeńskim, jest to związek stworzony przez Boga. Jest to doprawdy istotna zasada. Trudno jest znaleźć jakiekolwiek inne ludzkie, fizyczne doświadczenie, o którym można by z pełną odpowiedzialnością powiedzieć: "To dzieło Boże." Nawet małżeństwo skonsumowane jako akt buntu przeciwko Bogu wciąż jest małżeństwem, które Bóg stworzył jako nierozerwalny związek. Nie sprawia to wcale, że Bóg jest winny grzechu, gdyż Bóg nie może grzeszyć. W swoich świętych celach Bóg po prostu wykorzystuje grzeszne pragnienia człowieka. Na przykład, Bóg pozwolił na to, by bracia Józefa popełnili nikczemną zbrodnię polegającą na sprzedaniu własnego brata jako niewolnika, aby później Józef, jako Namiestnik w Egipcie, mógł ich uratować przed głodem. Podobnie Bóg może wykorzystać grzesznie zawarte małżeństwo do swoich własnych celów. Bóg informuje nas, że kiedy już małżeństwo zostało skonsumowane, powstał nierozerwalny związek za sprawą działania Bożego. I właśnie z tego powodu Bóg mówi o żonie jako o przywiązanej do męża (Rzymian I Koryntian Jeśli żona przywiązana jest do męża, to logicznym jest, że również i mąż przywiązany jest do żony. Wcześniej w naszym studium dowiedzieliśmy się, że słowo związany, którego Bóg używa w tych wersetach, oznacza "powiązanie razem" lub "skucie razem". Pamiętajmy, że Bóg powiedział, iż tylko On może zerwać więź małżeńską. A czyni to zabierając jednego ze współmałżonków za sprawą śmierci. ZWIĄZEK MAŁŻEŃSKI NIE MOŻE ZOSTAĆ ZERWANY PRZEZ CZŁOWIEKA Ludzie, którzy zachęcają skłócone pary, aby spróbowały próbnej separacji, pogwałcają Słowo Boże. Rozwód, który w naszych czasach jest tak bardzo modny, jest strasznym pogwałceniem Bożych postanowień dotyczących małżeństwa. Zamiast zachęcać do separacji, Biblia nalega, że ciała małżonków należą do nich nawzajem (I Koryntian Bez względu na to jak źle wiedzie się temu małżeństwu, tej zasadzie należy się posłuszeństwo. Biada nam, że bierzemy te sprawy we własne ręce. W Ewangelii Marka Bóg podkreśla świętość związku małżeńskiego: I rzekł im: Ktokolwiek by rozwiódł się z żoną swoją i poślubił inną, popełnia wobec niej cudzołóstwo. A jeśliby sama rozwiodła się z mężem swoim i poślubiła innego, dopuszcza się cudzołóstwa. List do Rzymian 7:2-3: Albowiem zamężna kobieta za życia męża jest z nim związana prawem; ale gdy mąż umrze, wolna jest od związku prawnego z mężem. A zatem, jeśli za życia męża przystanie do innego mężczyzny, będzie nazwana cudzołożnicą, jeśliby jednak mąż zmarł, wolna jest od przepisów prawa i nie jest cudzołożnicą, gdy zostanie żoną drugiego męża. Jezus powtarza tą zasadę w Ewangelii Łukasza Każdy, kto opuszcza żonę swoją, a pojmuje inną, cudzołoży, a kto opuszczoną przez męża poślubia, cudzołoży. Biblia z pewnością nie może wyrażać się już jaśniej. Nie ma mowy o separacji! Nie ma mowy o rozwodzie! Dlaczego Bóg kładzie tak wielki nacisk na świętość małżeństwa? W swoim miłosierdziu Bóg otoczył rodzinę ogromną opieką. Prawa te utrzymują męża i ojca w rodzinie tak długo, jak pozostali członkowie rodziny żyją. Żona i dzieci zabezpieczane są w ten sam sposób. W naszych czasach rozwód stał się tak powszechny, że ciągle słyszymy o żonach, które próbują sobie radzić bez mężów, o mężach, którzy odrzucili swoje żony i o zdezorientowanych, załamanych dzieciach, które w zasadzie nie wiedzą kim są ich rodzice. Moment, w którym kościoły zaczęły zmieniać zasady biblijne i pozwalać na rozwody, stał się początkiem końca rodzin. Zasiano wiatr, którego plonem jest rozszalały huragan. W życiu ludzi, którzy pochodzą z rozbitych rodzin istnieje mnóstwo uderzających dowodów na to, że kościół popełnił karygodny grzech "majstrując" przy Bożych prawach dotyczących małżeństwa. Sytuacja wygląda dokładnie tak, jak z mityczną puszką Pandory, której wieka nie da się już zamknąć, kiedy grzech zaczął się już z niej wylewać. Jesteśmy świadkami rozpowszechniania się tego grzechu i tragicznych konsekwencji zmieniania Bożych, świętych praw. Istnieje jeszcze jeden powód, dla którego Bóg wkracza w każde małżeństwo i bierze odpowiedzialność za zjednoczenie dwojga ludzi w jedno ciało. Bóg używa ludzkiego małżeństwa jako obrazu Chrystusa i Jego wyznawców. Bóg łączy męża i żonę w jedno ciało, a przez Pana Jezusa Chrystusa Bóg łączy się w jedno z ludźmi wierzącymi. Ta unikalna jedność opisywana jest w Biblii na różne sposoby. Wierzący jest "w Chrystusie Jezusie" (Rzymian Chrystus jest w wierzącym (Rzymian Bóg, Duch Święty, zamieszkuje w wierzącym (Rzymian a List do Hebrajczyków oznajmia: Bo zarówno ten, który uświęca, jak i ci, którzy bywają uświęceni, z jednego są wszyscy; z tego powodu nie wstydzi się nazywać ich braćmi, Wierzący nazywani są oblubienicą Chrystusa (Objawienie 9). W Liście do Efezjan Bóg w przepięknych słowach opisuje ludzkie małżeństwo jako symbol związku Chrystusa z człowiekiem wierzącym: Tak też mężowie powinni miłować żony swoje, jak własne ciała. Kto miłuje żonę swoją, samego siebie miłuje. Albowiem nikt nigdy ciała swego nie miał w nienawiści, ale je żywi i pielęgnuje, jak i Chrystus Kościół, gdyż członkami ciała jego jesteśmy. Dlatego opuści człowiek ojca i matkę, i połączy się z żoną swoją, a tych dwoje będzie jednym ciałem. Tajemnica to wielka, ale ja odnoszę to do Chrystusa i Kościoła. W powyższym fragmencie Bóg oznajmia z naciskiem, że złączenie męża i żony w jedno ciało odnosi się bezpośrednio do Chrystusa i Jego kościoła. Zatem Bóg położył Swoją świętą dłoń na związku małżeńskim, ponieważ uczynił z niego obraz lub symbol intymnego i wiecznego związku jaki istnieje pomiędzy Chrystusem a prawdziwymi wierzącymi, czyli Jego kościołem. Tak jak mąż i żona żyją ze sobą w pełnej intymności, tak Chrystus żyje w ścisłym związku z wierzącym. Tak jak Bóg zjednoczył męża i żonę w jedno ciało, tak i zjednoczył Chrystusa i wierzącego do tego stopnia, że do określenia tego duchowego związku używa tego samego wyrażenia: "jedno ciało" . Śmierć jest jedyną rzeczą, która może zerwać fizyczny związek pomiędzy mężem a żoną, lecz wierzący ma życie wieczne. Oznacza to, że nigdy nie może on duchowo umrzeć. Skoro Chrystus jest wiecznym Bogiem, który raz umarł na krzyżu i nie umrze już nigdy więcej, nie ma możliwości, żeby ten związek pomiędzy Chrystusem a wierzącym został kiedykolwiek zerwany. Ani oblubienica (człowiek wierzący) ani oblubieniec (Chrystus) nigdy nie mogą umrzeć. Zatem żaden grzeszny uczynek ze strony wierzącego nie może zagrozić jego małżeństwu z Chrystusem. Tak jak w małżeństwie ludzkim nie może nastąpić rozwód z powodu wszeteczeństwa, tak i duchowe małżeństwo pomiędzy Chrystusem a człowiekiem wierzącym nie może zostać zerwane z powodu duchowego wszeteczeństwa człowieka wierzącego. Jakież pocieszenie i pewność powinny na nas spływać z powodu tych radosnych prawd. Ewangelia wg św. MateuszaDZIAŁALNOŚĆ JEZUSA W JUDEI I W JEROZOLIMIE OSTATNIA PODRÓŻ DO JEROZOLIMY Nierozerwalność małżeństwa1 191 Gdy Jezus dokończył tych mów, opuścił Galileę i przeniósł się w granice Judei za Jordan. 2 Poszły za Nim wielkie tłumy, i tam ich uzdrowił. 3 Wtedy przystąpili do Niego faryzeusze, chcąc Go wystawić na próbę, i zadali Mu pytanie: «Czy wolno oddalić swoją żonę z jakiegokolwiek powodu?» 4 2 On odpowiedział: «Czy nie czytaliście, że Stwórca od początku stworzył ich jako mężczyznę i kobietę? 5 I rzekł: Dlatego opuści człowiek ojca i matkę i złączy się ze swoją żoną, i będą oboje jednym ciałem. 6 A tak już nie są dwoje, lecz jedno ciało. Co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela»3. 7 Odparli Mu: «Czemu więc Mojżesz polecił dać jej list rozwodowy i odprawić ją?»4 8 Odpowiedział im: «Przez wzgląd na zatwardziałość serc waszych pozwolił wam Mojżesz oddalać wasze żony; lecz od początku tak nie było. 9 A powiadam wam: Kto oddala swoją żonę - chyba w wypadku nierządu5 - a bierze inną, popełnia cudzołóstwo. I kto oddaloną bierze za żonę, popełnia cudzołóstwo». Dobrowolna bezżenność 10 Rzekli Mu uczniowie: «Jeśli tak ma się sprawa człowieka z żoną, to nie warto się żenić». 11 Lecz On im odpowiedział: «Nie wszyscy to pojmują, lecz tylko ci, którym to jest dane. 12 Bo są niezdatni do małżeństwa, którzy z łona matki takimi się urodzili; i są niezdatni do małżeństwa, których ludzie takimi uczynili; a są i tacy bezżenni, którzy dla królestwa niebieskiego sami zostali bezżenni. Kto może pojąć, niech pojmuje!» Jezus błogosławi dzieci6 13 Wtedy przyniesiono Mu dzieci, aby włożył na nie ręce i pomodlił się za nie; a uczniowie szorstko zabraniali im tego. 14 Lecz Jezus rzekł: «Dopuśćcie dzieci i nie przeszkadzajcie im przyjść do Mnie; do takich bowiem należy królestwo niebieskie». 15 Włożył na nie ręce i poszedł stamtąd. Bogaty młodzieniec7 16 A oto zbliżył się do Niego pewien człowiek i zapytał: «Nauczycielu, co dobrego mam czynić, aby otrzymać życie wieczne?» 17 Odpowiedział mu: «Dlaczego Mnie pytasz o dobro? Jeden tylko jest Dobry8. A jeśli chcesz osiągnąć życie, zachowaj przykazania». 18 Zapytał Go: «Które?» Jezus odpowiedział: «Oto te: Nie zabijaj, nie cudzołóż, nie kradnij, nie zeznawaj fałszywie, 19 czcij ojca i matkę oraz miłuj swego bliźniego, jak siebie samego!»9 20 Odrzekł Mu młodzieniec: «Przestrzegałem tego wszystkiego, czego mi jeszcze brakuje?» 21 Jezus mu odpowiedział: «Jeśli chcesz być doskonały, idź, sprzedaj, co posiadasz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną!» 22 Gdy młodzieniec usłyszał te słowa, odszedł zasmucony, miał bowiem wiele posiadłości. Niebezpieczeństwo bogactw10 23 Jezus zaś powiedział do swoich uczniów: «Zaprawdę, powiadam wam: Bogaty z trudnością wejdzie do królestwa niebieskiego, 24 Jeszcze raz wam powiadam: Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne niż bogatemu wejść do królestwa niebieskiego». 25 Gdy uczniowie to usłyszeli, przerazili się bardzo i pytali: «Któż więc może się zbawić?» 26 Jezus spojrzał na nich i rzekł: «U ludzi to niemożliwe, lecz u Boga wszystko jest możliwe». Nagroda za dobrowolne ubóstwo11 27 Wtedy Piotr rzekł do Niego: «Oto my opuściliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą, cóż więc otrzymamy?» 28 Jezus zaś rzekł do nich: «Zaprawdę, powiadam wam: Przy odrodzeniu12, gdy Syn Człowieczy zasiądzie na swym tronie chwały, wy, którzy poszliście za Mną, zasiądziecie również na dwunastu tronach, sądząc13 dwanaście pokoleń Izraela. 29 I każdy, kto dla mego imienia opuści dom, braci lub siostry, ojca lub matkę, dzieci lub pole, stokroć tyle otrzyma i życie wieczne odziedziczy. 30 Wielu zaś pierwszych będzie ostatnimi, a ostatnich pierwszymi. Czytania z dnia2022-07-26 - Wtorek. Wspomnienie św. Joachima i Anny, rodziców Najświętszej Maryi PannyRozważanieStary lekcjonarzI CzytanieEwangelia 2022-07-27 - ŚrodaRozważanieStary lekcjonarzI CzytanieEwangelia 2022-07-28 - Czwartek. Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Sarbeliusza Makhluf, prezbiteraRozważanieStary lekcjonarzI CzytanieEwangelia 2022-07-29 - Piątek. Wspomnienie św. Marty, Marii i ŁazarzaRozważanieStary lekcjonarzI CzytanieEwangeliaEwangelia A 2022-07-30 - Sobota. Dzień Powszedni albo wspomnienie Najświętszej Maryi Panny w sobotę albo wspomnienie św. Piotra Chryzologa, biskupa i doktora KościołaRozważanieStary lekcjonarzI CzytanieEwangelia Partnerzy Polecane linki Rozważanie Update Required To play the media you will need to either update your browser to a recent version or update your Flash plugin. 20 maja Doświadczenie pokazuje, że źle się dzieje kiedy człowiek próbuje poprawiać samego Pana Boga. Najlepszy pomysł i szczytny cel w oderwaniu od Bożego prawa i zamysłu nie rozwiązuje problemu, ale konsekwentnie go potęguje i pogłębia. Warto w każdej podejmowanej decyzji i przedsięwzięciu patrzeć na rodzące się owoce. Czy są to jedność i zgoda, czy rozłam i zgorszenie? Wsparcie Zostań naszym Patronem Modlitwa na dzisiajLitania do św. Brunona z KoloniiAkt żaluPięć Przykazań Kościelnych Rozważania nt. Litanii Loretańskiej Dzień 1 Dzień 2 Dzień 3 Dzień 4 Dzień 5 Dzień 6 Dzień 7 Dzień 8 Dzień 9 Dzień 10 Dzień 11 Dzień 12 Dzień 13 Dzień 14 Dzień 15 Dzień 16 Dzień 17 Dzień 18 Dzień 19 Dzień 20 Dzień 21 Dzień 22 Dzień 23 Dzień 24 Dzień 25 Dzień 26 Dzień 27 Dzień 28 Dzień 29 Dzień 30 Dzień 31 Zobacz całośćAktualności2021-05-03 Gotowe są już kolejne księgi Starego Testamentu, a są nimi: Księga Nahuma Księga Habakuka Księga Sofoniasza Księga Aggeusza Księga Zachariasza Księga Malachiasza 2021-04-27 Dostępna jest już również Księga Micheasza. Zapraszamy. 2021-04-27 Zapraszamy do wysłuchania Księgi Jonasza. 2021-04-23 Mamy jeszcze na dziś Księgę Ozeasza dla Was. Owocnego słuchania. 2021-04-23 Kolejna księga Starego Testamentu gotowa, oto Księga Daniela. Zapraszamy. w. 2 Faryzeusze przystąpili do Jezusa, a chcąc Go wystawić na próbę, pytali Go, czy wolno mężowi oddalić żonę. Jezus znajduje się w Świątyni Jerozolimskiej. Głosi tłumom Ewangelię, która stanowi coś radykalnie nowego i jest słowem z mocą (por. Mk 1, 4,14nn). Słuchacze Jezusa nie są jeszcze w stanie jej przyjąć, ale Jezus nie przestaje siać słowa i czyni to nieustannie, nie oszczędzając słuchaczom słów, które mogły ich zdumieć i zaszokować. Taką nową i rewolucyjną będzie również nauka Jezusa o relacji mężczyzny i kobiety w małżeństwie. Faryzeusze, którzy znajdowali się w tłumie, zadają Jezusowi podchwytliwe pytanie dotyczące małżeństwa. Pytanie faryzeuszów nie wynika z chęci nabycia mądrości od Nauczyciela z Nazaretu, którego nauczanie i postępowanie od samego początku uznali za bluźnierstwo i łamanie Prawa (por. Mk 2, a Jemu samemu poprzysięgli śmierć w imię zachowania własnej religijnej tradycji! Ich zatwardziałość serca jest chorobą postępującą i czyni ich coraz większymi wrogami Jezusa. w. 3 Odpowiadając zapytał ich: «Co wam nakazał Mojżesz?» 4 Oni rzekli: «Mojżesz pozwolił napisać list rozwodowy i oddalić». Mimo jawnie złego i nieszczerego nastawienia swoich rozmówców Jezus nie zrywa dialogu i w rozmowie z faryzeuszami za punkt wyjścia przyjmuje Prawo Mojżeszowe. Faryzeusze powołują się na przepis z księgi Powtórzonego Prawa jasno mówiący, że jeśli mężczyzna weźmie kobietę za żonę, lecz nie będzie jej darzył życzliwością, gdyż znalazł u niej coś odrażającego, napisze jej list rozwodowy, wręczy go jej, potem odeśle ją od siebie (Pwt 24,1). Chcą doprowadzić dyskusję do suchego, prawnego rozstrzygnięcia. Nie przypuszczają nawet, jak niesłychanie głębokie objawienie na temat małżeństwa, zawarte w Bożym Prawie, odsłoni przed nimi Jezus. w. 5 Wówczas Jezus rzekł do nich: «Przez wzgląd na zatwardziałość serc waszych napisał wam to przykazanie. Rozwody wśród Izraelitów były dopuszczalne i to nie tylko z poważnej przyczyny, jak niewierność małżeńska żony czy jakaś inna, odrażająca okoliczność lub cecha. W tradycji żydowskiej funkcjonował pogląd podtrzymywany przez uczniów rabbiego Hillela, że nawet banalne uchybienie, jak źle przyrządzony posiłek, było wystarczającym pretekstem do oddalenia żony. W czasach Jezusa taka właśnie interpretacja była dość powszechnie przyjmowana. Jezus wyjaśnia, że Mojżeszowe przyzwolenie na rozwody było jedynie wyrazem Bożej cierpliwości i progresywnej pedagogii wobec Izraela, który nie od razu był w stanie pojąć i zaakceptować pełnię objawienia na temat małżeństwa. W ówczesnej mentalności kobieta traktowana była jako niższa rangą od mężczyzny i w gruncie rzeczy stanowiła jego własność. Wyrażało się to nawet w sposobie mówienia: „wziąć żonę”, „mieć ją za żonę” (por. 12,20-23). Mąż z łatwością mógł doprowadzić do rozwodu, nie był również tak surowo rozliczany z niewierności małżeńskiej względem żony, jak ona wobec niego. Odpowiadając na pytanie faryzeuszów, Jezus sprzeciwia się sugestiom, że skoro rozwód jest usankcjonowany przez Prawo Mojżesza, to jest on czymś dobrym i zgodnym z wolą Bożą. Jako źródło fałszywego myślenia na temat rozwodów wskazuje Chrystus opór umysłu i serca wobec Boga objawiającego swoją wolę. Serce zatwardziałe niezdolne jest kochać! Tej diagnozie towarzyszy nieustanne nawoływanie do metanoi – zmiany myślenia i postępowania. w. 6 Lecz na początku stworzenia Bóg stworzył ich jako mężczyznę i kobietę. Jezus przechodzi teraz do ukazania w sposób pozytywny Bożego objawienia dotyczącego tajemnicy małżeństwa, powołując się na inne teksty z Pięcioksięgu Mojżesza, a mianowicie z księgi Rodzaju (zob. Rdz 1,27 i 2,18-24). Przenosi przy tym problem trwałości małżeństwa z płaszczyzny prawnej („prawo do rozwodu”) na płaszczyznę nieskończenie głębszą, związaną z Bożym planem wobec człowieka stworzonego jako mężczyzna i kobieta na Jego obraz i podobieństwo. Jezus wskazuje na początek stworzenia zawarty w zamyśle Boga Stwórcy. Objawia On na nowo Boży plan, od którego ludzie odeszli wchodząc w nieprawość. Według słów św. Pawła to Chrystus – umiłowany Syn, jest Pierworodnym wszelkiego stworzenia, przez którego wszystko i dla którego wszystko się stało (zob. Kol 1,15nn). Autor Apokalipsy powie wręcz, że Chrystus jest Świadkiem prawdomównym i wiernym, Początkiem stworzenia Bożego (zob. Ap 3,14). Tak więc Jezus staje wobec ludzi w Boskim autorytecie jako Świadek Ojca, objawiający i ustanawiający na nowo Boży porządek stworzenia, naruszony przez grzech egoizmu, przemocy i pożądliwości. Bóg, który jest jeden, a równocześnie jest wspólnotą Osób zjednoczonych w miłości, stworzył człowieka jako dwoje – mężczyznę i kobietę – będących w równym stopniu obrazem Boga, a więc równych sobie w godności i oddanych sobie we wzajemnym darze. w. 7-8 Dlatego opuści człowiek ojca swego i matkę i złączy się ze swoją żoną, i będą oboje jednym ciałem. A tak już nie są dwoje, lecz jedno ciało. Złączenie męża z żoną jest opisane przez mocny czasownik proskolláomai oznaczający przylgnięcie, wręcz przyklejenie się do drugiej osoby. Jedność duchowa i fizyczna sprawia, że dwoje stają się jedno. Jedność tę opisuje św. Paweł w liście do Efezjan: Mężowie miłujcie żony, tak jak Chrystus umiłował Kościół i wydał za niego samego siebie… Żony niechaj będą poddane swym mężom, jak Panu (zob. Ef 5,21-33). Aby ta jedność była możliwa, konieczne jest opuszczenie ojca i matki przez każde z małżonków, aby mogli stworzyć nową wspólnotę, nową rodzinę. Dla chrześcijan powołanych do małżeństwa nakaz ten staje się szczególnie ważny! w. 9 Co więc Bóg złączył, tego człowiek niech nie rozdziela!» Tym krótkim zdaniem, odwołując się do Prawa Bożego danego na samym początku, w chwili stworzenia, Jezus unieważnia dawny ludzki przepis o dopuszczalności rozwodów i potwierdza, że małżeństwo mężczyzny i kobiety z Bożego postanowienia ma być jedno i nierozerwalne. Skoro małżonkowie są jednym ciałem, żywą jednością, to odrywanie ich od siebie trzeba widzieć jako rozdzieranie żywego organizmu, a więc zabójstwo, zniszczenie życia stworzonego przez Boga. Owo „złączenie” małżonków przez Boga nie powinno być rozumiane jako działanie „z zewnątrz”. Bóg jest obecny „wewnątrz” relacji małżeńskiej. To On jest miłością, która ich wiąże ze sobą. Dla opisania owego złączenia małżonków Jezus używa obrazowego czasownika sydzéugnymi oznaczającego dosłownie zaprzężenie dwojga do jednego jarzma. Wynika stąd, że w małżeństwie trzeba razem dźwigać ciężar obowiązków rodzinnych oraz troszczyć się o to, by być blisko siebie i „równo iść”. Do małżonków również zdaje się odnosić w szczególny sposób inne stwierdzenie Jezusa: „Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie” (Mt 11,29n). Mając w pamięci tekst z listu do Efezjan można dojść do wniosku, że „jarzmo” miłości małżeńskiej dwojga chrześcijan Chrystus uważa za swoje i to On chce nieść ów „ciężar”, zapraszając męża i żonę do tego, by szukali jedności z sobą poprzez bycie jak najbliżej Niego i uczenie się od Niego cichości i pokory – cnót bardzo potrzebnych w małżeństwie. W ten sposób odkryją, że trud budowania relacji małżeńskiej jest „słodki i lekki”, że jest źródłem radości. w. 10-12 W domu uczniowie raz jeszcze pytali Go o to. Powiedział im: «Kto oddala żonę swoją, a bierze inną, popełnia cudzołóstwo względem niej. I jeśli żona opuści swego męża, a wyjdzie za innego, popełnia cudzołóstwo». Jezus podaje tu jasne określenie cudzołóstwa: jest to zdrada małżeńska, opuszczenie małżonka, by związać się z kimś innym. W równym stopniu zasada ta odnosi się do mężczyzn, jak i do kobiet. U Żydów było niemożliwe rozwieść się z mężem – kobiety nie miały takiego prawa. Marek jednak pisze swoją Ewangelię dla pochodzących z pogaństwa chrześcijan w Rzymie, gdzie było to rzeczą powszechnie stosowaną, dlatego uważa za konieczne sprecyzowanie, że wierność małżeńska w równym stopniu obowiązuje obie strony. Nauka Jezusa o równości mężczyzny i kobiety oraz o nierozerwalności małżeństwa była czymś nowym, prawdziwą rewolucją obyczajową zarówno dla Żydów jak i pogan.

co bog zlaczyl niech czlowiek nie rozdziela