Not Rated | 116 min | Action, Crime, Drama. 6.7. Rate. A hit man traumatized from accidentally killing a young girl during a job is given the mission to eliminate her mother, and begins the ultimate fight to save her life. Director: Lee Jeong-beom | Stars: Jang Dong-Gun, Kim Min-hee, Brian Tee, Kim Hee-won.
Aktuality > Svet > Správy > Zomrel americký herec Paul Sorvino, známy ako gangster z filmu Mafiáni Prihláste sa k odberu newslettrov, aby vám už neunikla žiadna dôležitá informácia. Zostaňte v obraze, všetky dôležité novinky vám zašleme na váš e-mail.
Parafrazując cytat Siary z filmu Kiler: "Sok z cytryny, syrop cukrowy, lód iiiiii PISCO!" Tak, tak - powyżej najszybszy przepis na Pisco Sour, bo
Snuff film. A snuff film, snuff movie or snuff video is a type of film that shows, or purports to show, scenes of actual homicide. The concept of snuff films became known to the general public during the 1970s, when an urban legend alleged that a clandestine industry was producing such films for profit. The rumor was amplified in 1976 by the
Komedia z marilyn monroe. Udziel odpowiedzi na proste pytanie „Komedia z marilyn monroe”. Jeżeli nie znasz prawidłowej odpowiedzi na to pytanie, lub pytanie jest dla Ciebie za trudne, możesz wybrać inne pytanie z poniższej listy. Jako odpowiedź trzeba podać hasło (dokładnie jeden wyraz). Dzięki Twojej odpowiedzi na poniższe
1. Scarface. Scarface is a notorious gangster movie directed by Brian De Palma and stars Al Pacino, Michelle Pfeiffer, Steven Bauer, and more. Although this 1983 classic is a remake of the 1932 film of the same name, Scarface has eclipsed the original in almost every way, cementing itself as one of the best gangster movies of all time.
74IsCf. W dziejach kinematografii powstało wiele ciekawych i wartych uwagi filmów gangsterskich. Które z nich uznaliśmy za najlepsze? Gdy słyszymy termin "kino gangsterskie" przed oczami staje nam majestat Marlona Brando w "Ojcu chrzestnym", lub w ostateczności błędny wzrok Ala Pacino w "Scarface". W dziejach kina powstały jednak setki filmów traktujących o gangsterskich porachunkach. Niektóre z nich otarły się niemal o wybitność i niewiele ustępują wymienionym wyżej tytułom. Które filmy możemy mieć na myśli?Top 14 - najlepsze filmy gangsterskie w historii kinaPrzed wami lista czternastu najlepszych filmów gangsterskich w dziejach kina. Są to głównie zagraniczne produkcje, znalazło się jednak miejsce dla reprezentanta naszej rodzimej kinematografii. 1. trylogia "Ojciec chrzestny" (1972, 1974, 1990), reż. Francis Ford CoppolaPonadczasowe dzieło Francisa Forda Coppoli, powstałe na podstawie powieści Mario Puzo, to dziś klasyk nad klasykami. Fenomenalne kreacje Marlona Brando i Ala Pacino przeszły już do legendy, a dzieje rodziny Corleone stały się symbolem gatunku. Gangsterzy nigdy wcześniej, ani później, nie byli tak majestatyczni i eleganccy, jak w trylogii objętej już niemalże swojego rodzaju kultem. 2. "Człowiek z blizną" (1983), reż. Brian De PalmaAdaptacja powieści Armitage'a Traila oraz remake filmu Howarda Hawksa z 1932 roku, który popularnością stanowczo przebił oryginał. Poznajemy tu zupełnie inne oblicze Ala Pacino, niż to, które zaserwował nam w trylogii Coppoli. Tony Montana to agresywny prostak, który jakimś cudem zaskarbił sobie sympatię widzów na całym świecie i stał się jednym z symboli kina gangsterskiego. Historia kubańskiego imigranta, który przybywa do Miami i wkracza do mafijnego półświatka nie została początkowo ciepło przyjęta. Krytycy przejechali się po filmie, co przełożyło się również na finansowe fiasko. Z czasem widzowie docenili jednak obraz Briana De Palmy i oddali mu należny szacunek. Dziś "Człowiek z blizną" to absolutna klasyka gatunku. Zobacz też: Al Pacino - Top 11 najlepszych ról aktora. Wśród nich "Ojciec chrzestny" i "Irlandczyk"3. "Dawno temu w Ameryce" (1984), reż. Sergio LeoneEpopeja Sergio Leone, której akcja rozgrywa się na przełomie lat 20. i 30. XX wieku. Głównymi bohaterami są tutaj Max i David, dwaj przyjaciele, którzy wspólnie wychowywali się w nowojorskim getcie żydowskim. W czasach młodzieńczych wstąpili do młodzieżowego gangu. Teraz, jako dorośli mężczyźni muszą się zmierzyć z wyzwaniami związanymi ze zniesieniem prohibicji. 4. "Chłopcy z ferajny" (1990), reż. Martin ScorseseIstna perełka od Martina Scorsese'ego przedstawia historię, która wydarzyła się naprawdę. Kilkunastoletni Henry, który po dostaniu się w szeregi mafii zachłysnął się gangsterskim stylem życia to nie tylko doskonały, ale przede wszystkim bardzo realny obraz tego, jak naprawdę wygląda życie kryminalisty. Ze wszystkimi jego odcieniami. 5. "Pulp Fiction" (1994), reż. Quentin TarantinoOpus magnum jednego z najbardziej uznanych reżyserów swojego pokolenia. "Pulp Fiction" nie jest typowym filmem gangsterskim, bo - jak na obraz Tarantino przystało - miesza w sobie cechy wielu gatunków. Zaburzona chronologia, fantastyczne postacie i kapitalnie napisane dialogi to zaledwie wierzchołek góry lodowej geniuszu tego kultowego już dzieła. 6. "Kasyno" (1995), reż. Martin ScorseseKolejny tytuł Martina Scorsese'ego na naszej liście. Tym razem rzecz dzieje się w Las Vegas 1973 roku. Śledzimy tu losy chicagowskiego Żyda, którego mafia wysyła z misją do Vegas, gdzie ma objąć zarząd nad kilkoma najbardziej dochodowymi kasynami. W wykonywaniu obowiązków pomaga mu psychopatyczny zabójca, a jednocześnie najbliższy przyjaciel. 7. "Życie Carlita" (1993), reż. Brian De PalmaPonownie Al Pacino, tym razem jednak w roli skruszonego gangstera, który po opuszczeniu murów więzienia postanawia wieść normalne życie. Żadnych przestępstw, żadnyc mafijnych porachunków. "Starzy znajomi" o nim jednak nie zapomnieli i w szybkim tempie Carlito zmuszony jest powrócić do starych nawyków. 8. "Nietykalni" (1987), reż. Brian De PalmaRzecz dzieje się w Chicago czasów prohibicji, kiedy rządy Ala Capone wzmagały wszechobecną przemoc i bezprawie. Eliot Ness stanął na czele specjalnej jednostki FBI, zwanej "Nietykalnymi", której zadaniem była walka z mafijnym półświatkiem. 9. "Bonnie i Clyde" (1967), reż. Arthur PennNajpopularniejsza i stanowczo najlepsza adaptacja opowieści o dwójce fatalnych kochanków. Bonnie i Clyde to jedna z najpopularniejszych par w popkulturze. Zakochani wspólnie przemierzają Stany Zjednoczone zabijając, kradnąc i napadając na banki. 10. "Wściekłe psy" (1992), reż. Quentin TarantinoReżyserski debiut Quentina Tarantino to opowieść o kilku złodziejach, którzy po nieudanym napadzie na sklep jubilerski zaczynają poszukiwać zdrajcy w swoich szeregach. Spotykają się w opuszczonym magazynie, gdzie wzajemnie obrzucają się zarzutami i torturują porwanego policjanta. 11. "Donnie Brasco" (1997), reż. Mike NewellOparta na faktach historia Joe'go Pistone - agenta FBI, znanego pod tytułowym pseudonimem. W latach 70. infiltrował on środowisko mafijne, przez co zmuszony był prowadzić podwójne życie. W filmie Mike'a Newella śledzimy najważniejsze wydarzenia z jego życia. 12. "Chłopaki z sąsiedztwa" (1991), reż. John Singleton"Chłopaki z sąsiedztwa" to dzieło określane mianem jednego z najważniejszych filmów kina afroamerykańskiego i manifestem dyskryminacji czarnoskórej społeczności w USA. Śledzimy tu losy trzech kumpli, którzy usiłują wyrwać się ze slumsów i świata wiecznych wojen gangów. Zobacz też: Najlepsze thrillery w historii, wśród nich "Siedem" i "Milczenie owiec"13. "Prawo Bronxu" (1993), reż. Robert De NiroReżyserski debiut Roberta De Niro to opowieść o młodym chłopcu, który staje się świadkiem morderstwa, którego dokonał lokalny gangster. Gdy chłopak zataja informacje o tym co widział, mafioso postanawia się odwdzięczyć. Bierze chłopaka pod swoje skrzydła i wprowadza go w świat gangsterskich porachunków. 14. "Chłopaki nie płaczą" (2000), reż. Olaf LubaszenkoKultowa komedia Olafa Lubaszenki to absolutny klasyk polskiej kinematografii. Śledzimy tu losy młodego skrzypka, który zupełnym przypadkiem trafia w sam środek mafijnych porachunków. Powstaje zamieszanie, wybucha strzelanina i przy okazji ginie walizka z pieniędzmi. Podejrzenia o kradzież padają na zdezorientowanego chłopaka. Zobacz też: TOP 25 - najlepsze polskie komedie w historii
Kiler i Kiler-ów 2-óch. Kultowe komedie kiedyś i dziś. Sprawdziliśmy, jak obecnie wyglądają miejsca z filmów Juliusza Machulskiego "Kiler" i "Kiler-ów 2-óch" to bezapelacyjnie jedne z najzabawniejszych komedii w historii polskiego kina. Świadczyć może o tym ogromna liczba widzów, którzy... 19 marca 2022, 8:50 Kultowe miejsca z polskich filmów i seriali. Wiele z nich znajduje się w Warszawie i okolicach. Wiemy, jak dziś wyglądają 13 Posterunek, Kiler, Miodowe lata, Rodzina Zastępcza, Dzień Świra, Niania - to tylko niektóre z produkcji, jakie mają swoje zaszczytne miejsce w historii... 10 marca 2022, 11:00 Ekipy filmowe zmorą Żoliborza. Nielegalne parkowanie, spaliny i hałas. "Duża uciążliwość dla mieszkańców" Żoliborz uchodzi za jedną z najpiękniejszych części Warszawy. Liczne parki, zieleń, mnogość zabytków i urokliwe uliczki willowe są nie tylko chlubą mieszkańców... 22 października 2019, 18:25 Warszawskie autobusy coraz bardziej atrakcyjnym planem zdjęciowym dla filmowców Autobusy i tramwaje w Warszawie to często cisi bohaterowie filmów i seriali. Zarząd Transportu Miejskiego podsumował miniony rok i poinformował, że filmowcy... 3 stycznia 2019, 7:37 Jak wyglądałyby znane filmy, gdyby ich akcja toczyła się w Warszawie? Jak wyglądałaby fabuła największych kinowych hitów i najpopularniejszych seriali, gdyby ich akcja toczyła się w Warszawie? Czy Forrest Gump poradziłby sobie w... 24 grudnia 2017, 10:28 Filmy z Warszawą w tle. Od polskiego kina aż po Bollywood! W Warszawie nakręcono dziesiątki filmów, zarówno polskich, jak i zagranicznych - od amerykańskich, przez francuskie, aż po egzotyczne bollywoodzkie produkcje.... 20 października 2017, 9:12 Jak wyglądałyby znane filmy, gdyby ich akcja toczyła się w Warszawie? Jak wyglądałaby fabuła największych kinowych hitów i najpopularniejszych seriali, gdyby ich akcja toczyła się w Warszawie? Czy Forrest Gump poradziłby sobie w... 15 lutego 2017, 14:12 Steven Seagal tropił tu przestępców, a Kiler kupował pomidorki. Słynne sceny kręcone w Warszawie W Warszawie nakręcono dziesiątki filmów, zarówno polskich, jak i zagranicznych - od amerykańskich, przez francuskie, aż po egzotyczne bollywoodzkie produkcje.... 25 sierpnia 2016, 14:08 Filmowa Stolica Lata. Dziś "Kiler" na Polu Mokotowskim [konkurs] We wtorkowy wieczór na kolejnym seansie w ramach Filmowej Stolicy Lata widzowie obejrzą słynną komedię Juliusza Machulskiego "Kiler”. 16 sierpnia 2011, 7:00
Na swoim koncie ma zabójstwo, kierowanie zorganizowaną grupą przestępczą i wiele wskazuje na to, że to tylko wierzchołek góry lodowej. Poszukiwany od lat 90. Vladimir Volkov to jeden z najgroźniejszych przestępców, którego próbują wytropić kryminalni z Gdańska. Pochodzący z Rosji killer - o ile wciąż żyje - ma dziś 66 lat i pozostaje nieuchwytny. Zdjęcie Vladimira Volkova, którym posługuje się Komenda Wojewódzka Policji w Gdańsku, jest czarno-białe. Widać na nim mężczyznę w sile wieku, który pewnie spogląda w obiektyw aparatu. Fotografia jest nieaktualna. Rosjanin (syn Petra i Ireny) dziś byłby po sześćdziesiątce. Jak wygląda teraz? Oficjalnie nie wiadomo. Wiadomo za to, że od lat szukają go kryminalni. Wspomniana czarno-biała fotografia Volkova to jedyna, jaką można znaleźć w sieci. Dostępny jest jeszcze jego rysopis. Rosjanin opisywany był jako muskularny mężczyzna o krępej sylwetce, z ciemnymi włosami (kolor jest niewidoczny na zdjęciu). Z blizną na nodze - najpewniej po ranie postrzałowej. O tym, że mamy do czynienia z niezwykle groźną osobą, świadczą szczegóły. Podstawą ścigania Volkova był tzw. typ kwalifikowany zabójstwa - "w związku z wzięciem zakładnika, zgwałceniem albo rozbojem". "Rosyjski killer" związany z trójmiejskim półświatkiemWięcej szczegółów na temat Rosjanina ustalili dziennikarze Janina Blikowska i Marek Kozubal, którzy w artykule "Bandyci z Top Listy" pisali:Vladimir Volkov to (...) rosyjski killer, niegdyś związany z trójmiejskim półświatkiem. 1 października 1998 r. w Głogowie razem z członkami gangu z zimną krwią zastrzelił z kałasznikowa braci Krzysztofa i Dariusza S. Następnie zrabował torbę z 300 tys. zł. Volkov kierował gangiem, który specjalizował się też w porwaniach. W czerwcu 1998 r. wziął zakładnika i przetrzymywał go cztery dni. Za uwolnienie żądał okupu w wysokości miliona marek. Bliscy ofiary nie mieli pieniędzy, dlatego przestępca wypuścił porwanego. Kilka dni potem uprowadził inną osobę. Wypuścił ją po otrzymaniu 300 tys. marek okupu. W jego mieszkaniu w Gdyni policjanci znaleźli rewolwer wraz z amunicją oraz sfałszowany banknot o nominale... 500 tys. starych złotych. Zdaniem prokuratury Volkov posługiwał się kilkoma paszportami na różne głów w sprawie VolkovaJak się dowiedzieliśmy, poszukiwaniami Volkova od 2007 roku zajmują się funkcjonariusze Zespołu Poszukiwań Celowych Komendy Wojewódzkiej Policji w Gdańsku. To tzw. łowcy głów. Sprawę przejęli z ówczesnego Komisariatu Policji Gdynia Śródmieście, który rozpoczął tropienie Volkova jeszcze w 1994 też:Archiwum X. Pomorscy śledczy od spraw beznadziejnychOd gdańskich policjantów usłyszeliśmy, że Rosjanin poszukiwany jest przez różne prokuratury w Polsce. Chodzi o: nielegalne posiadanie broni palnej i posługiwanie się fałszywymi środkami płatniczymi,zabójstwo,kierowanie zorganizowaną grupą o charakterze zbrojnym, dokonującą napadów rabunkowych, porwań dla okupów, zabójstw. Policjanci przyznają, że poszukiwany od lat 90. przebywał na terytorium Polski, gdzie stworzył grupę przestępczą, zajmującą się napadami i rozbojami z użyciem broni palnej na terenie dawnego województwa wrocławskiego, gorzowskiego oraz nie żyje?Pomorska policja poszukuje mężczyzny z uwagi na tzw. właściwość miejscową pierwszej podstawy poszukiwań wydanej przez Prokuraturę Rejonową w Gdyni. Czytaj też:Uchylono areszt skazanemu ws. pobicia "Zachara", a on uciekłCzy uda się ująć Volkova? To pytanie, które zadaje sobie chyba coraz mniej osób. "Od kilku lat nie mamy o nim żadnych informacji" - przyznawali śledczy dziennikarzom piszącym o przestępcach. Już wówczas mundurowi nieoficjalnie mówili, że nie ma pewności, czy Rosjanin w ogóle żyje.
Kiler Gatunek komedia sensacyjna Rok produkcji 1997 Data premiery 17 listopada 1997 Kraj produkcji Polska Język polski Czas trwania 104 minuty Reżyseria Juliusz Machulski Scenariusz Piotr Wereśniak Główne role Cezary PazuraMałgorzata KożuchowskaJerzy StuhrJanusz RewińskiKatarzyna FiguraJan Englert Muzyka Kuba Sienkiewicz i Elektryczne Gitary Zdjęcia Bartosz ProkopowiczGrzegorz Kuczeriszka Scenografia Jacek Osadowski Kostiumy Marzena WardzykAnna Hempowicz Montaż Grażyna Tormanowskawspółpraca: Ludwika Zugaj Produkcja Jacek MoczydłowskiJuliusz MachulskiJacek Bromski Wytwórnia Studio Filmowe „Zebra” Dystrybucja Canal+ Polska Budżet 1 500 000 zł Kontynuacja Kiler-ów 2-óch Cytaty w Wikicytatach Kiler – polska komedia kryminalna w reżyserii Juliusza Machulskiego z 1997 roku na podstawie scenariusza Piotra Wereśniaka, wyprodukowana przez Studio Filmowe „Zebra”. Bohaterem filmu jest tytułowy taksówkarz Jerzy Kiler (Cezary Pazura), który zostaje wrobiony w morderstwo gangstera i próbuje bezskutecznie udowodnić swoją niewinność. Film odniósł wielki sukces komercyjny (obejrzało go około 2 miliony widzów). Opis fabuły[edytuj | edytuj kod] Policjanci odnajdują zwłoki gangstera Andrzeja G. ps. „Gilotyna”. Zamieszaniu wokół miejsca zbrodni przygląda się taksówkarz z Warszawy Jerzy Kiler (Cezary Pazura). Następnego ranka budzą go strzały z policyjnej broni, a on sam zostaje wyciągnięty z mieszkania przez policyjnych antyterrorystów. Podczas przesłuchania dowiaduje się tego, że w należącej do niego taksówce znaleziono broń (karabin snajperski), a jego samego uznano za płatnego zabójcę o pseudonimie „Kiler”. Nie potrafiąc oczyścić się z zarzutów, Jurek trafia do więzienia. Jako zabójca jest szanowany wśród współwięźniów, stara się więc nie dać po sobie poznać tego, że nie jest prawdziwym zabójcą. Przypadkowo przyczynia się do śmierci jednego z więźniów, „Uszata” (Władysław Komar), który prześladuje innych współwięźniów. Tym bardziej rośnie autorytet Kilera, co utwierdza wszystkich w przekonaniu co do tego, że jest prawdziwym zabójcą. Podczas transportu w tajemnicze miejsce odosobnienia zostaje odbity przez ludzi (Paweł Wawrzecki i Mirosław Zbrojewicz) jednego ze „swoich” zleceniodawców, Stefana „Siary” Siarzewskiego (Janusz Rewiński). Bohater nie ma wyboru i nadal musi udawać płatnego mordercę. W krótkim czasie otrzymuje kilka zleceń zabójstwa, a jedną z jego ofiar ma być Ewa Szańska (Małgorzata Kożuchowska), dziennikarka, którą poznał w więzieniu. Jurek Kiler nie ma zamiaru jej zabijać, spotyka się z nią i wyjawia jej to, że nie jest mordercą. „Siara” nie upiera się przy zleceniu zabójstwa Ewy, jednak bardzo zależy mu na zabiciu Ferdynanda Lipskiego (Jan Englert) i odebraniu mu połówki banknotu (2 tysiące kolumbijskich peso), który jest kartą przetargową w transakcji olbrzymią ilością gotówki od pana Waldka (Paweł Nowisz) na cargo na Okęciu. Jerzy Kiler udaje się do Ferdynanda Lipskiego, ale to jeszcze bardziej pogarsza sprawę, bo ten zleca mu zabicie „Siary”. Jerzy musi przekonać „Siarę” co do tego, że zabił Ferdynanda Lipskiego, a Ferdynanda Lipskiego co do tego, że zabił „Siarę”. Wraz z Ewą oraz „Kudłatym” (Sławomir Sulej), byłym współwięźniem, Kiler nagrywa krótki materiał filmowy, który do złudzenia przypomina reportaż z serwisu informacyjnego. Jerzy potajemnie wkłada kasetę do magnetowidu i odtwarza „Siarze” nagranie pod pozorem prawdziwego reportażu z miejsca zbrodni. „Siara” bez trudu wierzy w zabójstwo Ferdynanda Lipskiego i domaga się połówki banknotu, którą posiada Ferdynand. Kiler mówi „Siarze” o tym, że ową połówkę będzie miał jutro. Następnego dnia usypia „Siarę”, a kolega Ewy, Stanisław (Maciej Figurski) charakteryzuje Stefana w taki sposób, by wyglądał jak po strzale w głowę. Jurek Kiler przywozi „ciało” do Ferdynanda Lipskiego, który wręcza mu połówkę banknotu. Odwozi „Siarę” z powrotem, a gdy ten się budzi, pokazuje mu połówkę banknotu. Zarówno „Siara”, jak i Ferdynand Lipski zlecają Jerzemu Kilerowi odebranie transportu pieniędzy na cargo na Okęciu. Tam rozgrywają się ostatnie minuty akcji. „Siara” spotyka Ferdynanda Lipskiego, po czym dochodzi między nimi do bójki, obaj też zostają aresztowani przez komisarza Rybę (Jerzy Stuhr). Gdy Jerzy Kiler i Ewa jadą po pieniądze, zatrzymuje ich prawdziwy płatny morderca Kiler (Sławomir Orzechowski). Bardzo szybko zostaje on jednak aresztowany. Jerzy Kiler z Ewą odbierają pieniądze i nie wiedzą, co dalej z nimi zrobić. Na koniec pojawia się informacja, że Jerzy Kiler przekazał pieniądze na polską kinematografię, czego później żałował. Obsada[edytuj | edytuj kod] Cezary Pazura – Jerzy Kiler Małgorzata Kożuchowska – Ewa Szańska Jerzy Stuhr – komisarz Jerzy Ryba Janusz Rewiński – Stefan „Siara” Siarzewski Katarzyna Figura – Ryszarda „Gabrysia” Siarzewska Jan Englert – Ferdynand Lipski Krzysztof Kiersznowski – „Wąski” Marek Kondrat – dyrektor więzienia podpułkownik Służby Więziennej Mieczysław Klonisz Jan Machulski – nadinspektor Policji Zenek Sławomir Sulej – „Kudłaty” Piotr Wawrzyńczak – „Iks” Lech Dyblik – „Wstrętny” Władysław Komar – „Uszat” Paweł Deląg – operator Jarosław Marcin Figurski – asystent Stanisław Alex Murphy – doktor Hector Sosa Szymon Majewski – Mioduch Paweł Wawrzecki – orzeł z Urzędu Ochrony Państwa (w rzeczywistości „Kapiszon”, człowiek „Siary”) Mirosław Zbrojewicz – orzeł z Urzędu Ochrony Państwa (w rzeczywistości człowiek „Siary”) Maciej Kozłowski – prokurator Olaf Lubaszenko – aktor na lotnisku Joanna Janikowska – blondynka/Evita (2 role) Kamila Paszke - brunetka Sławomir Orzechowski – nieznajomy (prawdziwy Kiler) Małgorzata Drozd – sekretarka Ferdynanda Lipskiego Cezary Żak – barman Paweł Nowisz - pan Waldek na Cargo Przemysław Predygier - dowódca konwoju Sławomir Pacek - policjant z konwoju Filip Przybylski - policjant z konwoju Michał Borowski - policjant z konwoju Zbigniew Korepta - emeryt Jolanta Rzaczkiewicz - straganiarka Janusz Chlebowski - osiłek w barze Ryszard Franzman - osiłek w barze Katarzyna Łopaciuk - dziennikarka Jacek Jerzyna - dziennikarz Olaf Eysmont - dziennikarz Ryszard Janikowski - ochroniarz „Siary” Jerzy Celiński - ochroniarz „Siary” Jacek Ryniewicz - ochroniarz „Siary” Piotr Zelt - ochroniarz Ferdynanda Lipskiego Julian Mere - ochroniarz Ferdynanda Lipskiego Krzysztof Fus - ochroniarz Ferdynanda Lipskiego Robert Brzeziński - strażnik Józef Stefański - strażnik Mariusz Jakus - Latynos Labrus Duenas Flores - Latynos Produkcja[edytuj | edytuj kod] Pomysł na film Kiler wyszedł od Piotra Wereśniaka, który przyszedł ze scenariuszem do siedziby Studia Filmowego „Zebra”. Opowieść o Jerzym Kilerze zaintrygowała kierującego „Zebrą” Juliusza Machulskiego, który wspólnie z Ryszardem Zatorskim napisał dialogi. Kierownictwem produkcji zajął się Jan Kaczmarski[1]. Jak twierdził Machulski: Ten film jest moim powrotem do komedii, gatunku, w którym czuję się najlepiej. W przeciwieństwie do mojego poprzedniego obrazu Girl Guide, który z założenia był niechlujny i grunge’owy, Kiler będzie filmem klasycznie opowiedzianym, z profesjonalnymi aktorami[2]. Machulski tłumaczył, że scenariusz Wereśniaka spodobał mu się ze względu na „możliwość zmierzenia się z polskim filmowym twardzielem, który rozpanoszył się w naszych ostatnich produkcjach i który śmieszył mnie do łez”[3]. Stąd też w filmie pojawia się ikoniczna scena przed lustrem, w której Kiler w wykonaniu Cezarego Pazury parodiował kolejno Bruce’a Willisa ze Szklanej pułapki (1988) Johna McTiernana, Roberta De Niro z Taksówkarza (1976) Martina Scorsese, Bogusława Lindę z Psów (1992) Władysława Pasikowskiego i Jeana Reno z Leona zawodowcy (1994) Luca Bessona; tym bardziej, że sam Pazura nie był wówczas kojarzony z gangsterskim emploi[3]. Okres zdjęciowy filmu miał miejsce wiosną 1997 roku i trwał zaledwie 31 dni[4]. Ścieżka dźwiękowa[edytuj | edytuj kod] Osobny artykuł: Kiler (album). Muzykę do filmu wykonał zespół Elektryczne Gitary pod przywództwem Jakuba Sienkiewicza. Płyta zawierająca ścieżkę dźwiękową do Kilera okazała się przebojem[5]. Zwłaszcza tytułowy singel „Kiler” zdobył rozgłos, lecz w 2016 roku sam Sienkiewicz wykorzystał go do doraźnych celów politycznych, wykonując utwór w zmienionej wersji skierowanej przeciwko rządom Prawa i Sprawiedliwości[6]. Odbiór i znaczenie[edytuj | edytuj kod] Początkowo producenci filmu szacowali, że do kin na premierę Kilera przybędzie 500-700 tysięcy widzów. Jak się jednak okazało, łączna liczba widzów Kilera, którzy zjawili się w kinach, wyniosła około 2 192 000 osób[1]. Filmoznawca Mateusz Katner w 2020 roku tłumaczył, że Kiler jest satyrą na siermiężną polską rzeczywistość. Przede wszystkim przedmiotem ataku Machulskiego stali się nuworysze, tacy jak gangster Siarzewski, który „używa srebrnej zastawy do jedzenia białej kiełbasy, koniak pije z butelki, a w jego wypowiedziach jest pełno błędów gramatycznych i leksykalnych”[7]. Również senator Lipski, pozornie związany z kulturą wysoką (jego obecności na ekranie towarzyszy muzyka Vivaldiego), jest w gruncie rzeczy osobą wulgarną[7]. Przede wszystkim Katner odczytywał Kilera jako „satyrę na media, które w nowym systemie nakierowane są na szukanie sensacji i z łatwością potrafią manipulować”[7]. Zdaniem Michała Piepiórki Kiler pozwalał widowni przezwyciężyć strach przed przestępczością panoszącą się w Polsce po transformacji ustrojowej[8]. O ile Piepiórka uznawał Kilera za film, który położył kres nurtowi bandyckiemu w polskiej kinematografii[8], o tyle Katner doszukiwał się w Kilerze zaczynu nowego nurtu: komedii bandyckiej. Jej przedstawicielami miałyby być także filmy Chłopaki nie płaczą (2000), Poranek kojota (2001), E=mc² (2002) Olafa Lubaszenki, Ciało (2003) Tomasza Koneckiego i Andrzeja Saramonowicza oraz Czas surferów (2005) Jacka Gąsiorowskiego[7]. Sukces filmu spowodował, że już w 1998 roku Machulski nakręcił jego sequel pod tytułem Kiler-ów 2-óch[1]. Studia Hollywood Pictures oraz 20th Century Fox rywalizowały o prawa do stworzenia amerykańskiej adaptacji Kilera. Amerykański remake miał nakręcić Barry Sonnenfeld[9], lecz ostatecznie projekt porzucono[10]. W 2018 roku Kiler został poddany rekonstrukcji cyfrowej i udostępniony na platformie Zobacz też[edytuj | edytuj kod] Kiler-ów 2-óch Przypisy[edytuj | edytuj kod] ↑ a b c Od pomysłu do sukcesu, Onet Kultura, 10 maja 2000 [dostęp 2021-09-17] (pol.). ↑ Majer 2007 ↓, s. 231. ↑ a b Majer 2007 ↓, s. 232. ↑ Krzysztof Kucharski: Kino polskie 1990–1999. Kino Plus, Toruń 2010, s. 246. ISBN 978-83-931216-2-5 ↑ Największe przeboje zespołu Elektryczne Gitary na jednej płycie - Polska Płyta / Polska Muzyka, 6 stycznia 2021 [dostęp 2021-09-17] (pol.). ↑ Kuba Sienkiewicz zaśpiewał w Opolu protest song? "Kiler skazany na dobre zmiany", Dziennik Gazeta Prawna, 4 czerwca 2016 [dostęp 2021-09-17] (pol.). ↑ a b c d Mateusz Katner, Polski gangster nie ma luzu. O komedii bandyckiej, „Pleograf. Kwartalnik Akademii Polskiego Filmu”, 4, 2020. ↑ a b Michał Piepiórka, Już tylko „Kiler”. Kino końca postkomunizmu, „Kwartalnik Filmowy” (105-106), 2019, s. 73-76 [dostęp 2021-01-30] (pol.). ↑ Majer 2007 ↓, s. 233. ↑ Natalia Nowacka, Czy wiesz, że: Hollywoodzka wytwórnia planowała nakręcić remake "Kilera", Antyradio, 1 lutego 2019 [dostęp 2021-09-17] (pol.). ↑ Ninateka [dostęp 2021-10-31] (pol.). Bibliografia[edytuj | edytuj kod] Artur Majer, Juliusz Machulski – autentyczna autozabawa, [w:] Grażyna Stachówna, Joanna Wojnicka (red.), Autorzy kina polskiego, t. 2, Kraków 2007, s. 217–239. Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod] Kiler w bazie IMDb (ang.) Kiler w bazie Kiler w bazie Filmweb Zdjęcia z filmu Kiler w bazie Filmoteki Narodowej „Fototeka” pde
Dotarła do nas smutna wiadomość. Nie żyje Krzysztof Kiersznowski. Aktor miał 70 lat. Od kilku miesięcy miał problemy ze zdrowiem, ale lekarze nie byli w stanie ustalić diagnozy. Wielokrotnie wymykał się śmierci. Ale nie tym razem... Wielu zapamięta go jako zabawnego, czułego i nieco nieśmiałego Stefana z Barw Szczęścia, inni jako gangstera z filmu Killer. A jaki był prywatnie? Sam nie najlepiej wspominał swoje aktorskie początki. Wiedzieliście, że aktor się jąkał? W szczerym wywiadzie dla Angelinki Swobody dla jakiś czas temu opowiedział, jak wyglądało jego dzieciństwo, kto namówił go do tego, by został aktorem i dlaczego sam o sobie długo myślał, że jest... ponury! Gołda Tencer: „Mamy mocną relację z Dawidem. Muszę powiedzieć, że dużo się uczę od syna” Nie żyje Krzysztof Kiersznowski Jego śmierć wstrząsnęła fanami kina i telewizji. Krzysztof Kiersznowski zmarł w wieku 70 lat. Jak na razie przyczyny śmierci artysty nie są znane. Jedno jest pewne - aktor zostanie zapamiętany za swoje genialne aktorskie wcielenia. Był wszechstronny. Podbijał serca widzów zarówno na ekranie telewizorów, jak i na deskach teatralnych. Sprawiał wrażenie, jakby dla niego nie było rzeczy niemożliwych. Ale ostatnie lata nie były dla niego łatwe. Zobacz: Krzysztof Kiersznowski nie żyje. Aktor miał 70 lat W 2019 roku Krzysztof Kiersznowski otarł się o śmierć. W lipcu trzy lata temu doszło do tragicznego wypadku w Warszawie. Jego auto po uderzeniu innego samochodu zostało doszczętnie zniszczone. Aktor nie mógł zrobić nic, by uniknąć tragedii. Na szczęście obyło się bez żadnych obrażeń i konieczności przebywania w szpitalu. Jak sam mówi w najnowszym wywiadzie: „Szczęście, a może przypadek? Ja wierzę w przypadki. Gdyby ten kierowca walnął mnie na przykład z boku, tobyśmy dziś nie rozmawiali. To było 25 lipca 2018 roku, w moje imieniny, w południe. Na rondzie w centrum Warszawy w tył mojego samochodu wjechał inny kierowca. Wyrzuciło mnie na sąsiedni pas, potem na kolejny, na szczęście było pusto. Auto do skasowania, a mnie się nic nie stało”, wspominał. Krzysztof Kiersznowski o dzieciństwie, okresie buntu Krzysztof Kiersznowski w jednym z wywiadów przyznał, że kiedyś prowadził bardziej szalone życie: „Jeszcze 20 lat temu próbowałbym wyprzedzać auto za autem. Byle tylko być pierwszym”, opowiadał Angelice Swobodzie dla Jego dzieciństwo nie było łatwe. Aktor żył w środowisku, które nie stroniło od alkoholu, używek i nieodpowiedzialnych zabaw: „Przyznam, że do szesnastego roku życia bywałem agresywny, dużo czasu spędzałem na ulicy. Nie zawsze byłem w szkole, chociaż powinienem. Gdy skończyłem 16 lat, całkiem mi przeszło. Dzięki Bogu, bo wszyscy moi koledzy z podwórka albo już nie żyją, bo umarli z nędzy czy przez wódkę, albo siedzą w więzieniu. Dwóch zmarło właśnie w więzieniu”, mówił w wywiadzie dla Jego podejście do życia zmieniła... ówczesna dziewczyna. Zamiast pójść na tzw. ustawkę, aktor udał się na randkę! „To właśnie ta dziewczyna, nie mając o tym pojęcia, odciągnęła mnie od niebezpiecznego, jak się potem okazało, towarzystwa. Mogłem skończyć w więzieniu, a co najmniej w poprawczaku. Tylko dwóch nas się z tego podwórka uchowało - mój kolega, który został taksówkarzem, dziś już na emeryturze, i całkiem nieźle mu się powodzi, i ja”, opowiadał w 2019 roku. Krzysztof Kiersznowski o aktorstwie Pasją do aktorstwa zaraziła Krzysztofa Kiersznowskiego mama: „Od dziecka chciała być aktorką. Nie mogła, bo wybuchła wojna. Po wojnie poznała mężczyznę, z którym za szybko zaszła w ciążę. W 1950 roku urodziłem się ja i mama już o karierze aktorskiej nie myślała. Ale swoje marzenie na mnie przelała. W każdej rozmowie z koleżankami czy ciotkami padały jej słowa: "Mój Krzyś to będzie aktorem". Co było o tyle debilne, że ja się jąkałem. Po ojcu. Miał w swoim życiu parę ciężkich przesłuchań i po jednym zaczął się jąkać. Ale byłem ładnym chłopcem, o twarzy aniołka, którą okalały jasne, kręcone pukle. Jak miałem nie zostać aktorem?”, mówił. Z tą dolegliwością pomógł mu sąsiad, ówczesny dyrektor Teatru Polskiego, który zlecił mu parę ćwiczeń. Kiersznowski zdał za pierwszym razem. Po latach jednak twierdził, że na aktorstwo by się nie zdecydował. „Dzisiaj już bym tego zawodu nie wybrał. Za dużo w nim niewiadomych. Czasami swojej decyzji żałowałem. Bywały miesiące naprawdę ciężkie. Wtedy myślałem sobie: "I po co?". Propozycje nie spływały, a ja nie miałem żadnych oszczędności, więc długo byłem na utrzymaniu żony. Zapożyczałem się. Jak gdzieś zagrałem, to oddawałem długi i znowu nie miałem pieniędzy. I tak w kółko. Jak miliony ludzi”, opowiadał. I choć wielokrotnie przyznawał, że z tego fachu nie da się godziwie wyżyć, to zawsze w przyszłość patrzył z optymizmem, mawiając: „Grzechem byłoby narzekać”. Rodzinie Krzysztofa Kiersznowskiego składamy głębokie wyrazy współczucia. Fot. JACEK DOMINSKI/REPORTER/East News Fot. Artrama
gangster z filmu kiler